Dostosowanie tras - Warszawa dla mojej mamy

O dostosowaniu słów kilka

W opisach tras podaliśmy podstawowe informacje o możliwościach pokonania tras spacerów - przede wszystkim przez osoby na wózkach. Jak wygląda dostosowanie Warszawy „z lotu ptaka”?

Komunikacja miejska – jest przeważnie obsługiwana przez pojazdy niskopodłogowe (odpowiednie oznaczenia są na rozkładach jazdy); zalecamy jednak korzystanie z autobusów – tramwaje, nawet niskopodłogowe wymagają jednak pomocy osób trzecich. W nowych autobusach, tramwajach i metrze są też przeważnie komunikaty dźwiękowe o przystankach – dla osób niewidomych.

Przystanki, ciągi komunikacyjne – są przeważnie przystosowane (obniżone krawężniki, kostka z bulwami dla niewidomych, sygnalizacja dźwiękowa obok świateł ulicznych); dotyczy to także metra.

Nowoczesne muzea i inne miejsca użyteczności publicznej są w pełni dostępne dla osób z różnymi rodzajami niesprawności.

Problemem są obiekty zabytkowe  - kościoły, ale również Zamek Królewski (dostęp do części pomieszczeń), Pałac w Wilanowie itp.; również Stare Miasto jest pełne schodów i stromizn – trasę spaceru staraliśmy się dobrać tak, aby uniknąć tych miejsc. Na Starówce (skrzyżowanie ulic Brzozowej i Mostowej) jest za to wykuty w brązie plan Starego Miasta z opisem w brajlu – nie zachowuje niestety proporcji, więc nie można go traktować inaczej niż jako sympatyczny gadżet.

Niestety, kompletnie nie jest dostosowana plaża miejska i prom, kursujący między Starówką a plażą

Piętą Achillesa Warszawy są oczywiście dworce PKP i ciągi komunikacyjne wokół dworców. Chociaż są jaskółki „nowego” np. Dw. Centralny wyposażono w bulwy, pokazujące krańce peronu, drogę do ruchomych schodów itp.; a na Śródmieściu (dla pociągów podmiejskich) jest toaleta dostosowana oraz winda wychodząca na plac nad dworcem